افزایش میزان اکسیژن در هوا از 21% اولیه آن با هر سوختی بطور قابل توجهی افزایش درجه حرارت شعله را به دنبال خواهد داشت. به عنوان مثال: از احتراق گاز طبیعی با هوا، دمای شعله ای به میزان 3520  درجه فارنهایت  بدست خواهد آمد در حالیکه درجه حرارت شعله گاز طبیعی با فقط 23% اکسیژن به 3640 درجه فارنهایت میرسد.

اثرات استفاده از اکسیژن با توجه به خلوص آن در شکل زیر نشان داده شده است.

 

 

دماهای بالاتر شعله در کوره شیشه، انتقال حرارت به بچ و شیشه را بهبود خواهد بخشید. فاکتورهای موثر در مکانیزم های سه گانه انتقال حرارت(انتقال-همرفت –تشعشع) به شرح ذیل می باشد:

   
Conduction: Q µ (Tf - Tp)
Convection Q µ (Tf - Tp)
Radiation Q µ (Tf - Tp)
   

 

 Tf = Flame Temperature
 

Tp = Product (Lime) Temperature

 
 
   
   
   
   

 

حالت غالب انتقال حرارت در ذوب شیشه، تشعشع می باشد. سرعت انتقال حرارت برای حالت انتقال و همرفت بین شیشه و دمای شعله بصورت خطی است. سرعت انتقال حرارت بین شیشه و دمای شعله (تشعشع) به توان چهار می باشد.

با خالص تر کردن اکسیژن، حرارت بیشتری توسط شیشه جذب می گردد، دمای کمتری در گازهای حاصل از احتراق از دست میرود و فرآیند احتراق با اثربخشی بیشتر صورت می گیرد.

مزایای استفاده از اکسیژن در مشعلهای کوره های شیشه

1-کاهش حجم گاز مصرفی و در نتیجه کاهش سرمایه گذاری در تجهیزات گازهای خروجی

2-مصرف انرژی پایین

3-کاهش آلاینده های NOx

4-کاهش کری اورهای مواد اولیه

5-بهبود در کیفیت شیشه

6-امکان افزایش تناژ کششی

7-ارزش قیمتی کمتر مواد نسوز

8-احتراق مناسب

9-تنظیم پروفیل  دمایی آسان در کوره

10-فضای مورد نیاز کمتر

11-انعطاف پذیری بالا در زمان تغییرات در تولید

12-عمر طولانی تر